Δικαιολογημένα νομίζω, επειδή μέσα σ' αυτό το διάστημα πήγα ταξίδι στη Β. Αμερική και με την επιστροφή άρχισε το πανηγύρι στη δουλειά (με όλα τα παρελκόμενα).
Και όταν επέστρεψα πριν από περίπου δύο εβδομάδες και έφαγα ένα σοκ στη δουλειά, η έμπνευση αλλά και η διάθεση μου για δημιουργία με είχαν εγκαταλείψει.
Η αλήθεια είναι ότι πέρασα πολύ καλά στο ταξίδι μου, έμαθα πολλά πράγματα και διαπίστωσα άλλα τόσα, άρα το θεωρώ και παραγωγικό, εκτός από αναζωογονητικό.
Oκ στο θέμα της ανάρτησης τώρα:
Η σύνθεση μου έχει να κάνει με το τέλος του ταξιδιού αυτού (θα ακολουθήσουν κι άλλες, μόλις με ξανατιμήσει η έμπνευση), με βάση μια φωτογραφία της Βάλιας αργά το βράδυ της Κυριακής στο αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης. Μετά από 17 μέρες εκατοντάδων χιλιομέτρων στο αυτοκίνητο, το παιδί είχε εξαντληθεί. Και λίγο πριν την επιβίβαση στο αεροπλάνο κατέβασε παροχή, που λέμε. Έκανε shut down. Ευτυχώς για μας, επειδή ένα 6ωρο ταξίδι ως το Λονδίνο με ένα hyperactive 5χρονο και άλλο ένα 7χρονο δεν είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί.
Την σελίδα την έφτιαξα περισσότερο για να επιστρέψω στο scrapbooking κι όχι για να συμμετάσχω με αξιώσεις σε κάποιες προκλήσεις. Πιο πολύ για εξάσκηση και ζέσταμα. Οπότε δεν επιχείρησα τίποτα ιδιαίτερο. Απλά πράγματα.
Με θέμα λοιπόν τα ταξίδια για την πρόκληση του Scrapbookers in Greece ιδού η σελίδα μου
(το χαρτί και τα αυτοκόλλητα είναι από τη συλλογή BG Soleil που θα βρείτε στο Memories Trend)
Ως αφετηρία (επειδή το μυαλό μου δεν έπαιρνε μπρος με τίποτα)
είχα το παρακάτω σκετς του Scrapfriends, το οποίο περιέστρεψα
Αυτή η απλή σύνθεση προς το παρόν, κορίτσια. Θέλω να φτιάξω κι άλλες επειδή ένα τέτοιο ταξίδι πρέπει να το τιμήσω δεόντως! (Έμπνευση, πού είσαι;)
Λέω να φτιάξω και ένα μίνι, αλλά ομολογώ ότι φοβάμαι.
Έχω χρόοοοοοοοοοοοονια να φτιάξω μίνι και έχω χάσει τα αυγά και τα πασχάλια. Ελπίζω να μου βγει κάτι.
Αυτά! Τα λέμε συντομα με την νέα πρόκληση του OnceUponASketch που οσονούπω αποκαλύπτεται!


